تبلیغات
اطلاعات و عکس های سینمایی - قطعا دیگر در ایران نمایشگاهی نخواهم گذاشت
 

قطعا دیگر در ایران نمایشگاهی نخواهم گذاشت

نوشته شده توسط :سجاد عبدلی
چهارشنبه 25 آذر 1388-12:40 ق.ظ

هدیه تهرانی با اشاره به نمایشگاه «آبان‌گان» گفت:فارغ از نامم یک انسان هستم و طی چندسال چیزهایی را در طبیعت کشف و شهود کردم که امروز نتایج آن تجربه‌ها را قصد دارم با دیگران تقسیم کنم. چه بسا که این نمایشگاه برای من هیچ سود مالی ندارد اما قصد داشتم به ستایش و تقدیر طبیعت بپردازم.

دیروز 23 آذرماه قرار بود نشست خبری نمایشگاه عکس‌ها و چیدمان هدیه تهرانی ساعت 18 بعدازظهر در سالن کنفرانس خانه هنرمندان ایران برگزار شود. اما همان‌طور که تهرانی در روز افتتاحیه‌ام با تأخیر به تماشاگران و مخاطبان خود رسید این‌بار نیز با بیش از 45 دقیقه تأخیر نشست خود را آغاز کرد.

او در شروع این نشست بعد از عذرخواهی از اهالی مطبوعات و خبرگزاری‌ها گفت: متأسفم که هم‌زمان با افتتاح و برپایی این نمایشگاه مشغول فیلم‌برداری فیلمی بودم به همین دلیل نتوانستم برای کسانی که مدام تماس می‌گرفتند و قصد گفت‌وگو داشتند، وقت بگذارم.

تهرانی سپس به اهداف خود از برگزاری نمایشگاه «آبان‌گان» اشاره کرد و افزود: هدف من برپایی صرف یک نمایشگاه عکس نبود بلکه همان‌طور که در بروشور نمایشگاه نیز آورده‌ام، ادعایی در عکاسی ندارم. اما از آن‌جا که در زندگی مدرن و شهری امروز بُردارهای فشار بر یک‌یک ما تأثیر می‌گذارد شاید به راحتی نتوانیم از زیبایی‌های یک درخت، نمای باز دریا و تمام جزییاتی که در طبیعت اطراف‌مان است لذت ببریم. درحالی که من طی هشت‌سال دست به مراقبه در جزییات طبیعت زدم.

او ادامه داد: طی چهارسال به آب و جزییات و پیرامون آن پرداختم و این نمایشگاه نیز به نوعی ستایش و تقدیر از آب و حاشیه‌های آن است و در این مسیر هیچ طرح و تمرکزی بر حرفه‌ی عکاسی نداشتم بلکه می‌خواستم زیبایی‌های آب و پیرامون آن را به تماشاگرم نشان دهم.

این بازیگر سینما گفت:70 درصد زمین، 70 درصد وزن بدن، 70 درصد از یخ‌های قطب شمال و جنوب و تمام هستی ما را آب تشکیل می‌دهد و من نیز به عنوان یک هنرمند به شدت بر آن تمرکز کردم و آن همان چیزی است که شما قرار است در این نمایشگاه با دقت بیشتری ببینید.  

  

او در بخش دیگری از این نشست در پاسخ به خبرنگاری که تأکید داشت او با رسانه‌ای به نام «عکاسی» کار کرده است ولی می‌گوید در این‌باره هیچ ادعایی ندارد گفت: همه ما در زندگی برای کارهایی که می‌کنیم مدعی هستیم. ولی وقتی من بر عنصر خاصی همچون آب دست می‌گذارم دیگر ادعایی در عکاسی ندارم بلکه می‌خواهم آن‌چه را که خودم کشف و شهود کردم به شما نشان دهم. پس این کار ادعای عکاسی نیست چون عکاس نیستم. اما طی 10 سال گذشته و شاید بیشتر از آن دوربین به دستم بوده و عکاسی کردم و برای هشت‌سال بر سوژه‌هایی همچون باد، آب، درخت و آتش تمرکز کردم. در شروع کار هم قرار بود نمایشگاهی از درخت‌ها داشته باشم. اما از آن‌جا که رضا کیانیان کمی پیش‌تر از من نمایشگاهی با همین مضمون برپا کرد تصمیم گرفتم موضوع را به آب تغییر دهم.

 

تهرانی همچنین درباره حجم عکس‌های نمایش‌داده شده در این نمایشگاه گفت: مجموعه‌ی عکس‌های طبیعت من چیزی بیش از 60 هزار عکس بود که از این میان 400 عکس و یا بیشتر به موضوع آب اختصاص داد که به تناسب فضا و امکاناتی که در اختیار داشتیم از این میان 210 عکس را برای نمایشگاه انتخاب کردم و امیدوار بودم تا با چیدمانی که در نظر می‌گیرم مخاطب را به کمی دقت نسبت به محیط اطراف خود وادار کنم. از این روست که ارزش عکاسی این مجموعه را نمی‌شناسم و آن را ادعا نمی‌دانم. از سوی دیگر فراموش نکنید که این چیدمان یک جشن است که «آبان‌گان» نام دارد و من در ارایه آن تنها به 50 درصد از آن چیزی که می‌خواستم رسیده‌ام.

بازیگر فیلم «شوکران» درباره چگونگی قیمت‌گذاری این آثار نیز توضیح داد: اگر هدفم فروش عکس‌ها با رقم‌هایی بالا بود می‌توانستم این نمایشگاه را در گالری‌های خارج از کشور و در ابعادی وسیع‌تر برپا کنم. اما من چهارسال تمام در ایران دست به کشف و شهود زدم و می‌خواستم حاصل کارم را در کشور خودم ارایه کنم به همین جهت نیز سراغ سازمان میراث فرهنگی رفتم درحالی‌که برندهای بزرگی حاضر به سرمایه‌گذاری برای این نمایشگاه بودند.

او متذکر شد: فراموش نکنید که ارزش معنوی این مجموعه برایم بیش از هرچیزی بود و در این میان به فروش کارها فکر نکردم بلکه می‌خواستم به جنسیت آب و موضوع آن لطمه نزنم.

تهرانی با بیان اینکه قیمت‌گذاری آثار را کارشناسان و مشاورانی همچون سیف‌الله صمدیان انجام داده‌اند،تصریح کرد:هزینه نمایشگاه حدود 220 میلیون تومان بود و این پول به شکل وام از سوی سازمان میراث فرهنگی به من ارایه شد. اما از آن‌جا که محتوای آب برایم اهمیت داشت تمام قاب‌ها را از جنس فلکسی گلس انتخاب کردم و برای تک‌تک تابلوها نقشه ویژه‌ای را طراحی نمودم. هزینه قاب‌ها از 200 هزار تومان تا 700 هزار تومان بود و در هیچ‌کدام از آن‌ها حتی یک پیچ و مهره نیز استفاده نشده است و زمانی بیش از یک‌ماه‌ونیم برای ساخت این قاب‌ها صرف شد درحالی‌که من می‌توانستم این نمایشگاه را در حجم کم‌تر و با قاب‌های فلزی کم‌هزینه در یک فضای معمولی برپا کنم و با سواستفاده از اسمم سودی هنگفت دریافت نمایم. اما من در برپایی این نمایشگاه به مادیات توجه نداشتم.  

  

طراح صحنه نمایش «یرما» خاطرنشان کرد: در هرکدام از گالری‌ها کنتاکت‌های کوچکی از تمام عکس‌ها و حتی بیشتر آماده کردم که اگر فردی توان خرید عکس بزرگی را نداشت از این کنتاکت‌ها استفاده کند. البته به شخصه فرصت نداشتم تا تمام قیمت‌ها را بررسی کنم اما با نگاه به چند نمایشگاهی که پیش از این دیده بودم فکر نمی‌کنم قیمت‌های این آثار خیلی بالا باشد. چه بسا که امروز دانشجویان سال اولی دانشگاه‌ها برای تابلوهای خود زیر 300 هزارتومان قیمت نمی‌گذارند. اما من از کارشناسانم درخواست داشتم تا قیمتی نسبی در نظر بگیرند و باید اعتراف کنم که هنوز زیر رقمی هستم که برای این نمایشگاه هزینه کردم.

تهرانی در بخش دیگری از این نشست در پاسخ به خبرنگاری که می‌گفت اگر شما ادعایی در عکاسی ندارید پس چرا نمایشگاه عکس گذاشته‌اید گفت: قطعا هریک از ما دغدغه‌هایی داریم و دغدغه من نیز نمایش تجربیاتم از کشف و شهودی بود که در طبیعت داشتم. اما آیا می‌توانستم تمام این جزییات را در نقاشی، مجسمه و یا هر هنر دیگری به جز عکاسی نشان دهم؟ من آن‌چه را که خودم از آب دیده‌ام با زاویه دید خودم و در نوری که انتخاب کرده‌ام نمایش دادم و آن را با جماعتی که فقط دریا و ساحل آن را می‌بینند تقسیم کردم و در این تجربه تنها عکس است که می‌تواند تمام این لحظه‌ها را ثبت کند و به من اجازه تقسیم آن را با دیگران بدهد.

او سپس درباره چگونگی علاقه‌مندی خود به حرفه‌ی عکاسی گفت: همان‌طور که سینما را حرفه‌ای شروع نکرده‌ام عکاسی هم برایم براساس یک علاقه شروع شد. البته من قبل از شروع هرکاری نقاشی می‌کردم و پیشتر از نقاشی به عکاسی تمایل داشتم و در سال‌هایی که در سینما فعالیت کردم با همکاری امیر عابدی مباحث تخصصی عکاسی را فرا گرفتم و بعد از آن به صورت تجربی شروع به عکاسی کردم.

بازیگر فیلم «یک بوس کوچولو» همچنین درباره تکراری و خسته‌کننده بودن این آثار گفت: همان‌طور که در بروشور نمایشگاه نیز آورده‌ام در این مجموعه با یک تنوع و نه تکرار مواجه هستیم. تنوع رنگ، چیدمان و تعداد آن‌چیزی است که مخاطب با آن روبه‌رو می‌شود و شاید حجم زیاد کارها بتواند خسته‌کننده باشد، اما این مجموعه از میان 60 هزار عکس انتخاب شده است و من نمی‌توانستم سوژه‌ی خود را با تعداد کم‌تری از این عکس‌ها به نتیجه برسانم و مخاطب نیز برای رسیدن به آن هدف باید درگیر این فضا شود.

هدیه تهرانی در ادامه و در برابر سوال‌هایی که به نام و شهرت او ختم می‌شد، گفت: من نمی‌توانم شناسنامه‌ام را توی کیفم پرتاب کنم. اما بدانید که من همراه اسمم عکاسی نکردم اما این اسم هست و امروز نمی‌دانم که باید با آن چه کنم. البته در مسیر برپایی این نمایشگاه به دنبال تشویق و تمجید نیستم زیرا هریک از ما هنگام ورود به نمایشگاه زاویه دید خود را داریم. اما در این چندروزه نیز کسانی را دیده‌ام که اشاره داشتند ما پیش از این به آب این‌گونه نگاه نمی‌کردیم و این عکس‌ها برای ما جذاب بود.

این هنرمند ایرانی ادامه داد: کشف و شهود در هر کاری تجربی است و موانع زیادی بر سر راه آن وجود دارد. اما بیشتر از این نمایشگاه در توان من نبود. چه بسا که در روز افتتاح این نمایشگاه با مردمی روبه‌رو شدم که به عکس و نمایشگاه کار نداشتند و آمده بودند هدیه تهرانی را ببینند. اما این اتفاق دست من نیست و هرچه‌قدر هم تلاش کنم که هدیه تهرانی نباشم باز هم این اتفاق نمی‌افتد.

این بازیگر سینمای ایران گفت: این ذره‌بین گنده که هدیه تهرانی را بزرگ می‌کند به دست جامعه است. ولی خواهش می‌کنم مرا محدود به اسمم نکنید، هرچند که در انجام هرکاری هیچ‌وقت رضایت کامل فراهم نمی‌شود.

تهرانی که پیش از این تجربه‌هایی در حوزه زیورآلات و دکوراتور داخلی نیز داشته است، در بخش دیگری از این نشست درباره ایده‌ی طراحی «پل آبان‌گان» که در حیاط خانه هنرمندان قرار دارد نیز توضیح داد: این حوض با رنگ سفید طراحی شده است و دو طرف آن دیوارهای آیینه‌ای قرار گرفته است که تا بی‌نهایت را نشان می‌دهد و به تعلیق وجود ما در خلقت و تمام آن‌چه که در زمین اتفاق می‌افتد اشاره دارد زیرا که ما با قدم‌نهادن برروی این پل به نوعی میان آب، آسمان و یک بی‌نهایت قرار می‌گیریم اما اگر مخاطبی با این اثر آبستره، مدرن و مفهومی ارتباط برقرار نمی‌کند من کاری نمی‌توانم انجام دهم چون قرار نیست تمام مفاهیم را به صورت جویده شده در دهان مخاطب بگذارم.

او تصریح کرد: نمایشگاه «آبان‌گان» از آبستره‌ترین فرم خود که این پل است شروع می‌شود و تا یک اثر کاملا رئال که همان حوضچه‌های طبقه بالاست ادامه پیدا می‌کند. در تالار انتظامی نیز ویدئوآرت خلقت با مفاهیمی همچون چرخش آب و خلقت نمایش داده می‌شود. پس اگر قرار بود فقط یک نمایشگاه عکس بگذارم این حجم از هنر مفهومی را در کنار هم قرار نمی‌دادم.

او در پاسخ به میزان موفقیت این نمایشگاه گفت: من آمار نمی‌گیرم بلکه آن‌چه را که دریافته‌ام نمایش می‌دهم و اگر این نمایشگاه تنها روی یک نفر هم تأثیر بگذارد برای من کافی است.

تهرانی در پایان نشست درباره ادامه فعالیت‌ خود در حوزه عکاسی گفت: قطعا عکاسی را ادامه می‌دهم اما با این استقبالی که از من شد قطعا دیگر در ایران نمایشگاهی نخواهم گذاشت. زیرا در سایر کشورها قبل از هرچیز به من به عنوان فردی نگاه می‌کنند که قصد دارد کشف و شهودهای خود را به نمایش بگذارد و بعد از آن شاید به نام هدیه تهرانی بپردازد.

به گفته او، پیش از این نمایشگاه‌هایی در لندن، لبنان، نیویورک، دوبی و غیره به او پیشنهاد برپایی این نمایشگاه را داده بودند و احتمالا ادامه تجربیات هدیه تهرانی در این کشورها باشد. 





نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


پیوندهای روزانه:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox